Shariatda “g‘iybat” deb biror kishining yomon sifatini uning o‘zi yo‘qligida, agar eshitsa, unga og‘ir botadigan, dili ranjiydigan tarzda bayon etishga aytiladi. Bunda g‘iybat qiluvchi xoh tili bilan ayt­sin, xoh qalami bilan yozsin yoki tana aʼzo­lari bilan ishora qilsin, g‘iybat qilingan kishi xoh kofir, xoh musulmon bo‘lsin, buning ahamiyati yo‘q. Kishida mavjud bo‘lmagan ayb haqida gapirish esa tuhmat va bo‘hton hisoblanadi.

Ushbu risola g‘iybatning nimaligini anglash va un­dan ti­yi­lish borasida kitobxonlarga manfaatli bo‘­ladi, degan umiddamiz.